بهار ايران در آوازهاي سيب و گنجشگ، شکوفه مي کند. سال نو از خليج هميشگي فارس سر بر مي کشد و برف اب هاي البرز را بوسه مي زند. رودهاي زندگي جاري مي شود و دشت هاي شقايق سرزمين پدري را مي پوشاند.
سال بد پشت سر مي ماند و ايرانيان در سراسر جهان، دعاي جاويدان کشور… را تکرار مي کنند:
ـ خداوندا، ايران را از دروغ و خشکسالي و جنگ حفظ فرما.