width="50" height="58" />

سيدمحمدعلي ابطحي

چند روزي است که خبر انتشار سئوالهاي موهني نسبت به پيامبر اکرم (ص) از سوي آموزش و پرورش در جامعه سياسي و ديني مطرح شده است. شبيه اين اتفاق در سال 1379هم اتفاق افتاد. در آن موقع در يک نشريه دانشجوئي کسي جملاتي نوشته بود که توهين به حضرت صاحب (عج) از آن برداشت ميشد.

سرو صداي فراواني شد بعضي درسهاي حوزه تعطيل گشت و بزودي با کمک صدا و سيماي آن وقت تبديل به يک پروژه ضد دولتي شد و حرفهاي آن مجله کوچک دانشجوئي در سطح جهاني انتشار يافت. ما در آن موقع ميگفتيم که جسارت واهانت به امام زمان ار سوي هر کس که باشد، محکوم است و از سوي ديگر نبايد به قول قرآن "تشييع فاحشه" کرد و گلايه ميکرديم از اهل دين که چرا با اينکه ميدانند در اين پروژه دولت وخاتمي مقصر نيست، ضمن انتشار بيشتر اهانت به امام زمان، دولت ورئيس جمهور را مقصر معرفي ميکنند واز اصول و مقدسات ديني که مورد قبول همه ي جناحهاست، براي زدن رقيب استفاده مينمايند.

اين حرف آن روزهاي ما بر اساس مصلحت قدرت خواهاته نبود. به آن باور داشتيم ورقباي بي اخلاق را سرزنش ميکرديم. در اين ماجرا نيزاصلاح طلبان بايد نشان دهند که به مباني آن روزهامان باور دارند. در اينکه اين سئوالات شرم آور است ونسبت به محضر پيامبرجسارت آميز است شک نبايد کرد. به همين دليل آنهايي که در توزيع و تکرار آن اقدام ميکنند، مثل نويسنده آن مقصرند. غيرت ديني اقتضا ميکند که توهين و وهن را نشر ندهيم. ديگر آنکه هر چقدر با دولت و وزرا مخالف باشيم که هستيم و در جاي خود انتقادهاي جدي خود رامطرح ميکنيم، اما درست مثل همان روزهاي ماجراي مجله موج من اصلا اعتقاد ندارم که با موضوع اهانت به پيامبر از دولت کنوني و وزير مربوطه مچ گيري کنيم. و يا رئيس جمهور و وزير و دست اندرکاران را مقصر بدانيم وجوري بنويسيم وبگوئيم که انگاري آنان با اهانت به پيامبر موافق بوده اند.

اين همان روش غير اخلاقي است که ديروز مورد انتقاد شديد ما بود. امروز هم بايد به آن پايبند باشيم. مقدسات ديني و اعتقادي جامعه از سوي هيچ جناحي نبايد وجه المصالحه ي حوزه سياست گردد.

منبع: وبنوشت