رسول موحديان

اظهارات اخير عليه ايران براي منحوس نشان دادن اين کشور و ماجراجويي هاي تازه در منطقه بسيار حساس خليج فارس، طراحي شده است. کلمه "تهديد ايران" بارها و بارها در سخنراني نو محافظه کاران به کار رفته تا مداخله نظامي آمريکا را در منطقه، توجيه کند. اما اهداف آنها براي کم اهميت جلوه دادن نقش ايران در منطقه، باورنکردني و بي اساس بوده است.

برعکس، ايران در طول تاريخ به همه باورانده که در عين حال که بر حق حفظ کردن نقش مهم اش در منطقه پافشاري مي کند، در روابط بين المللي، هميشه مداخله سازنده کرده است. درمورد همکاري هاي متمدنانه ايران در تاريخ منطقه و جهان، هيچ شکي وجود ندارد و ما بزرگ ترين دموکراسي در منطقه و مسلما تاثير گذار هستيم. دکترين امنيت ملي ايران دفاعي است و قدرت نظامي را به عنوان يک وسيله در سياست خارجي محسوب نمي کند.

ايران با تمام کشورهاي منطقه، روابطي دوستانه، با رعايت حق همسايگي و محافظه کارانه دارد. نه ايراني ها و نه عرب ها نمي خواهند که تجربه تلخ سال هاي هشتاد و در دوران حمله صدام، تکرار شود. ايران از شيعيان و سني ها خواسته است که از اعمال خشونت آميز، بپرهيزند. ايران اعمال بي رحمانه آنها به اسم يکديگر را محکوم مي کند. ايران نه در امور داخلي عراق دخالت مي کند و نه از خشونت در داخل اين کشور حمايت مي کند.

با توجه به اينکه ما قرباني حمله صدام بوديم، منطقي به نظر مي رسد که تلاش کنيم تا امنيت در سرتاسر مرزهاي مشترکمان با اين کشور برقرار شود. اما اين ايران نيست که به عراق حمله کرده و آن را اشغال کرده است. اين آمريکا و متحدانش هستند که مرتکب اين عمل شده اند. ايران از دولت منتخب عراق حمايت مي کند و از هيچ تلاشي براي بازسازي، پيشرفت و امنيت اين کشور، فروگذار نخواهد کرد. به علاوه، هرچه امنيت در عراق بيشتر باشد، ايران هم از امنيت بيشتري برخوردار است.

ايران به عنوان امضا کننده معاهده منع توليد سلاح اتمي، اين حق را دارد که از مزاياي انرژي صلح آميز هسته اي، استفاده کند. ما بيش از دو سال است که با نشستن پشت ميز گفتگو و با تعليق همه فعاليت هاي اتمي صلح آميز، حسن نيت خود را به جهان نشان داده ايم.

اما سال گذشته، با خارج شدن پرونده اتمي ايران ازآژانس بين المللي انرژي اتمي، که به آنجا تعلق داشت، و رفتن آن به شوراي امنيت سازمان ملل، اين پرونده سياسي تر شد. قطعنامه 1737 که در ماه دسامبر گذشته، نه بر اساس ادله واقعي، بلکه بر اساس شکيات صادر شد و اعتبار شوراي امنيت را زير سوال برد. شرارت هاي سياسي، اظهارات جنگ طلبانه و ماجراجويي هاي نظامي نبايد در شوراي امنيت اعمال شود و مانع برنامه غني سازي صلح آميز ايران، برنامه اي که در چارچوب معاهده منع توليد سلاح هسته اي است، بشود.

هرنوع تهديدي از سوي دولت آمريکا براي آغاز مناقشه نظامي ديگر در منطقه تنها موجب دامن زدن به بحران هاي تازه مي شود و امنيت و ثبات را در حد وسيعي به مخاطره مي اندازد. ما معتقديم که راه حل در مذاکره و گفتگو است، گفتگويي که نگراني هاي هردو طرف را در نظر بگيرد و در عين حال حق جدايي ناپذير ما براي به دست آوردن انرژي صلح آميز هسته اي را تضمين کند.

همکاري کوتاه مدت نبايد تحت الشعاع همکاري هاي دراز مدت قرار بگيرد. اگر پيش داوري هاي فعلي جايگزين تفکر سازنده بشود، تفاهم دوجانبه چشم اندازي واقعي خواهد بود. انگيزه اصلي مي تواند به رسميت شناختن نقش و حقوق ايران در منطقه و درجهان باشد. ما حقيقتا اميدواريم که مرحله جديدي بدون پيش شرط و با گفتگوهاي خالصانه در اين جهت صورت بگيرد.

منبع: گاردين، 22 فوريه 2007