آرش بهمني
Arashbahmani@gmail.com

شنيدن نام مسعود ده نمکي براي بسياري يادآور گروه فشار و اعتراض و شلوغ کاري است. اما مسعود ده نمکي فعلي، بسيار تفاوت دارد با هشت سال پيش خود. اين قضيه لااقل در لحن صحبت و استدلال هاي وي کاملا مشخص است. او امروز اگرچه ديگر به مطبوعات اميد چنداني ندارد، اما به تيتر و ليد مصاحبه حساس است.

آقاي ده نمکي، بعد از پايان دوره دولت آقاي خاتمي، آقاي احمدي نژاد سياست هاي متفاوتي با دولت قبلي در بحث هسته اي ايران در پيش گرفت. فکر مي کنيد اين سياست ها تا چه حد تامين کننده منافع ملي ما بوده؟
پرونده هسته اي ما يک نقطه آغازين و پاياني دارد و مرحله غني سازي، دير يا زود، در اين دولت يا دولت قبلي بايد طرح مي شد. لذا فکر نمي کنم شروع اين مساله با دولت فعلي باشد، در دولت آقاي خاتمي نيز اين بحث بود. فکرمي کنم در کليت، همه جريان هاي سياسي کشور در اين بحث، به اين نتيجه رسيده اند که منافع ملي ما فارغ از زد و بندهاي سياسي است.

خود شما تاکتيک هاي کدام دولت را مي پسنديد؟
آن دوره يک جور تاکتيک و اين دوره تاکتيک هاي ديگري را اقتضا مي کرد. البته نوع مطالبات ما در اين مرحله فرق مي کند و فکر مي کنم اگر آقاي خاتمي هم در اين دوره سر کار بود به همين نتيجه مي رسيد.

يعني تفاوتي ديده نمي شود؟
من فکر مي کنم خير، تفاوتي وجود نمي داشت.

بحث هايي که اصلاح طلبان در مورد بعضي ديگر از مواضع آقاي احمدي نژاد مطرح مي کنند چطور؟
بحث دو طرفه است. ممکن است دوستداران آقاي احمدي نژاد هم بگويند موقعي که دنيا دنبال جنگ تمدن ها است شما مي گوييد گفتگوي تمدن ها. اين ها سليقه ايست. به هر حال دعواهاي سياسي مي طلبد که يکديگر را نقد کنند.

مثلا شما بين گفتگوي تمدن ها و زير سئوال بردن هولوکاست تفاوتي نمي بينيد؟
به هر حال غرب هر روز دارد براي ما يک پرونده جديد درست مي کند و چند تايي هم ذخيره دارد. طرح اين مساله باعث مي شود آن ها در موضع تدافعي بيفتند و توپ در زمين آن ها باشد

يعني خود شما به شخصه با اين موضوع موافقيد؟
در حقيقت سليقه اي است. کش و قوس است. عرصه ديپلماسي مثل شطرنج است. شايد من با يک زبان ديگر مي گفتم ولي خب موارد ديگري هم بود.

مثل چه مواردي؟
خيلي موارد. کمک آمريکا به عراق در جنگ، سلاح هاي شيميايي، مجازات صدام که بايد در دادگاه بين المللي صورت مي گرفت. و موارد ديگري که مي شد از بايگاني بيرون کشيد.

آقاي ده نمکي، شما در دوره آقاي خاتمي به شدت از سياست هاي فرهنگي انتقاد مي کرديد. الان سياست هارامي پسنديد؟
همه دولتها قابل نقدند. اما فرهنگ عرصه زود بازده نيست و بايد در سال هاي بعد تاثير گذاري فرهنگ را ديد. متاسفانه در حال حاضر سياست بر فرهنگ غلبه دارد.