جان ميکالسين

علي خامنه اي، رهبر ايران مي خواهد رئيس جمهور را متوقف کند: گروه جديد مذاکره کننده و باز کردن درها به روي آژانس بين المللي انرژي اتمي سازمان ملل. اما رئيس جمهور هم روي ماموران اطلاعاتي و پاسداران حساب مي کند.

اکنون اختلاف ها بالا گرفته است. آيت الله علي خامنه اي، بالاترين مقام سياسي و مذهبي در جمهوري اسلامي ايران، عزمش را جزم کرده است. آن احمدي نژاد، رئيس جمهوري که دو سال پيش براي پراکنده کردن اصلاح طلبان و محافظه کاران ميانه رو متحد رفسنجاني، از او استفاده شده بود، خطري است که ملت را تهديد مي کند، او همان غولي است که از چراغ جادو بيرون آمده تا بهانه حمله به ايران و ساقط کردن رژيم را به دست آمريکا بدهد. اما نشاندن او بر سر جايش کار آساني نيست. روز گذشته، رئيس جمهور که از قبل به او توصيه شده بود که مراقب لحن حرف زدنش باشد، بار ديگر بر عليه سازمان ملل حرف زد، او گفت: "قطعنامه سازمان ملل کاغذ پاره است، اگر ده قطعنامه ديگر هم صادر شود، به سياست و اقتصاد ما ضربه اي وارد نخواهد شد. هرکس که مي گويد ما تحملش را نداريم، دروغ مي گويد."

به نظر مي رسد که اين سخنان رئيس جمهور که درست قبل از تقديم کردن بودجه به مجلس گفته شد، پاسخي بود به آن صد و پنجاه نماينده مجلس که او را متهم کرده بودند که باعث شده اقتصاد مملکت ازکنترل خارج شود. رئيس جمهورهم در سخنانش گفت که نرخ گاز و آب و برق را کنترل کرده و به وعده بازگرداندن ثروت به کشور را تحقق بخشيده است. براي اثبات گفته هايش هم چند مثال زد: چهار و نيم مليون نفر از اقشار کم درآمد جامعه، سهام عدالت را دريافت کرده اند، بيش از ده هزار کيلومتر جاده آسفالت شده و بيش از 200 هزار مسکن روستايي نوسازي شده است.

رئيس جمهور، بي اعتنا به ضربه اي که متحدانش در انتخابات شوراي شهر خورده بودند، خودش را همچنان به صورت قهرمان مردم تصور مي کند. در واقع او به خوبي مي داند که قدرت واقعي را بايد جاي ديگري جستجو کند. متحدان واقعي اش که از او در مقابل بر خورد قريب الوقوع با سران حکومت، حمايت مي کنند، سرويس هاي اطلاعاتي و سران سپاه و بسيج هستند، يعني کساني که قدرت نظامي واقعي، در دست آنهاست. روز گذشته سرداران سپاه، که از تندرو ترين جناح هاي حکومت هستند، اعلام کردند مانور سه روزه اي را براي به آزمايش گذاشتن موشک زلزال و فجر 5 که در اختيار حزب الله لبنان هم قرار داده شده است برگزار خواهند کرد. اين تاکيدي است بر قصد مقابله با حمله ناگهاني اسرائيل به تاسيات اتمي ايران که احمدي نژاد وقوع آن را محال دانسته بود. احمدي نژاد گفته بود: "گمان نمي کنم که جرات حمله به ما را داشته باشند. آنها جرات دست زدن به چنين عمل احمقانه اي را نخواهند داشت."

اما اين فرضيات، خواب رهبر و ديگر بزرگان قوم را آشفته کرده است. آنها از حمله آمريکا و ساقط کردن حکومت مي ترسند و آماده اند تا با منزوي کردن احمدي نژاد، از آن بپرهيزند. در عرصه سياست و اقنصاد، همه چيز در دست خامنه اي و همقطارش است. بازگشت رئيس جمهور اسبق، اکبر هاشمي رفسنجاني به اوج و پيروزي اش در انتخابات مجلس خبرگان که تعيين کننده جانشين آيت الله خامنه اي است، نقشه قدرت در ايران را روشن تر کرد. دو مرد قدرتمند کشور، آماده اند تا در مقابل مشکل مشترک شان، احمدي نژاد و تندروها، بايستند.

اولين قدم براي برخورد، مسلما انرژي اتمي است. صدا هايي از راس حکومت ايران به گوش مي رسد که خبر از اخراج عناصر تندروي هيئت مذاکره ايران با غرب بر سر مسائل هسته اي، مي دهد. به جاي آنها افرادي از محافظه کاران ميانه رو به سرپرستي موسويان، متحد هاشمي و عضو هيئت قبلي مذاکره کننده ايران، بر سر کار خواهند آمد. موسويان ورودش را از دو هفته قبل و با گفتن اين نکته به احمدي نژاد، اعلام کرد: "تشبيه قطعنامه سازمان ملل به کاغذ پاره، کار آساني است، اما بيرون آمدن از تحريم هاي سازمان ملل بدون پرداخت ضررهايش، کار بسيار سختي است." بزرگان قوم، بيش از هر چيز نگران ضرب الاجل شصت روزه اي هستند که در تحريم روز 23 دسامبر، تعيين شده است. در اين دو ماه بايد تصميم گرفته شود که يا به فعاليت هاي اتمي پايان بدهند و يا با تحريم هاي شديد تري مواجه شوند که عواقب سنگيني خواهد داشت.

بنا به گفته اطرافيان خامنه اي، سرپيچي از هر يک از مندرجات قطعنامه، منجر به حمله نظامي آمريکا خواهد شد. موسويان موظف است که به هر قيمتي که شده است، مانع از وقوع اين اتفاق بشود و مسئله انرژي هسته اي را از دست رئيس جمهور و سران سپاه، خارج کند. بلافاصله بعد از آن بايد پيشنهادي را به اروپا ارائه کند که بموجب آن ايران قبول مي کند که برنامه هاي هسته اي خود را به صورت شفاف در اختيار پنج عضو دائم شوراي امنيت سازمان ملل مي گذارد.

منبع: ايل جورناله، 22 ژانويه 2007