نيکلا سارکوزي، وزير کشور فرانسه، درخصوص طرح سفر فيليپ دوست بلازي [وزير امور خارجه فرانسه] به ايران اظهار داشت: "فرانسه به تنهايي نمي تواند مشکلات بين المللي را حل و فصل نمايد و به هيچ وجه منطقي نيست که در برخي مسايل مشکل آفرين سردمدار باشيم."

زماني که وي و اطرافيانش در وزارت کشور از جريان سفر فيليپ دوست بلازي به تهران آگاه شدند، سريعاً مخالفت خود را با اين مسأله اعلام کردند. وي همچنين در اين خصوص اظهار داشت که اگر وزير امور خارجه به تهران سفر کند، بايد منتظر عواقب آن نيز بود. اين درحالي است که آقاي دوست بلازي در ماه دسامبر در چارچوب انتخابات رياست جمهوري به اردوگاه سارکوزي پيوسته است.

در وزرات کشور فرانسه گفته مي شود که به ويژه دو چيز موجبات نگراني نيکلا سارکوزي را فراهم کرده است: "مسأله اول، کنفرانس تهران درخصوص هولوکاست و بيان اظهارات غيرقابل قبول در اين رابطه و مسأله دوم، اقدام تهران در اشغال تقريباً انحصاري لبنان است." گفته مي شود در چنين شرايطي"اعزام يک وزير فرانسوي به هدف مذاکره با دولت ايران احتمالاً دولت اين کشور را دچار خودبزرگ بيني خواهد کرد و بدين ترتيب مقامات ايراني تصور خواهند نمود که نقش ميانجي را در منطقه ايفا مي نمايند".

به علاوه، اطرافيان سارکوزي تأکيد مي کنند که ايران در نظر او يک"سوژه نگران کننده واقعي" است. نزديکان وي اظهار مي دارند: "از ديد او مسأله اتمي ايران بسيار پيچيده شده، به طوري که مشکل بتوان آن را متوقف کرد." نيکلا سارکوزي برخلاف سگولن رويال، کانديداي رياست جمهوري حزب سوسياليست فرانسه، معتقد است ايران حق دستيابي به انرژي "صلح آميز" هسته اي را دارد. وي همچنين مي گويد که فرانسه در اين خصوص بايد به اين کشور کمک کند، "البته در کنار جامعه بين الملل و تحت شرايطي خاص".

اظهار نظر خانم رويال مبني بر عدم دستيابي ايران به انرژي صلح آميز در ابتدا به مثابه يک اشتباه لفظي تلقي گرديد، تا اينکه به مرور موضع گيري وي در اين رابطه جدي تر شد. موضع گيري خانم رويال به جايي رسيده است که حتي مخالفت خود را با تمامي تلاش هاي ديپلماتيک فرانسه، بريتانيا و آلمان از سال 2003 [به هدف متقاعد کردن دولت تهران در چشم پوشي از غني سازي اورانيوم] اعلام کرده است.

خانم رويال در سفر خود به اسراييل در تاريخ 4 دسامبر مجدداً اعلام کرد که "بايد ايران را از دستيابي به انرژي صلح آميز هسته اي بازداشت". اظهارات او توسط راست ها، طرفداران شيراک و همچنين نيکلا سارکوزي مورد انتقاد قرار گرفت. اين درحالي است که وزير کشور فرانسه روز 10 دسامبر اين کانديداي سوسياليست را از اينکه با موضع جامعه بين الملل به مخالفت برخاسته است شديداً مورد سرزنش قرار داد.

در کل، در اردوگاه نيکلا سارکوزي گفته مي شود که وي با اصل مذاکره با تهران مخالفتي ندارد، ولي انتخاب شيوه انجام اين کار و زمان آن توسط اليزه به هيچ وجه مورد توافق وي نيست. يکي از مسؤولين وزرات امور خارجه فرانسه که معتقد است "ايده سفر به تهران به هيچ وجه معقول نيست" تا بدانجا پيش رفته که ديپلماسي نهاد رياست جمهوري فرانسه را زير سؤال برده است.

تصميم ساده لوحانه
اطرافيان سارکوزي همچنين مي گويند: "اتخاذ چنين تصميم خودسرانه اي، آن هم در زماني که جامعه جهاني معتقد است ايران ضمانت هاي کافي را تأمين نکرده و کوچک ترين حس اطميناني را نيز به وجود نياورده، نشاني کامل از ساده لوحي است."

آنها همچنين با اشاره به لزوم يک اقدام بين المللي براي مجاب کردن تهران به همزيستي مسالمت آميز با همسايگانش، به رسميت شناختن اسراييل و خاتمه دادن به حمايت از گروه هاي مسلح در فلسطين، سوريه و لبنان مي پرسند: "در خاورميانه تعادلات منطقه اي وجود دارد که بايد آنها را به حساب آورد. به راستي سود سفر به تهران چيست؟ درحالي که مي دانيم درعوض آن هيچ چيز عايدمان نمي شود."

اين منبع همچنين مي افزايد: "اجراي عملي که تصميم به انجام آن گرفته شده، مطمئناً و مسلماً مشکلات جديدي را ايجاد خواهد کرد تا يافتن يک راه حل. يافتن چنين راه حلي صرفاً با کمک شرکاي عرب، اروپايي و امريکايي امکان پذير خواهد بود."

در اين وزارتخانه همچنين گفته مي شود: "ديپلماسي شخصي هيچ سودي دربر نخواهد داشت و آقاي سارکوزي هيچ گاه چنين ديپلماسي را انتخاب نخواهد کرد."

همچنين بايد خاطرنشان کرد که ژاک شيراک در پايان سال 2006 خواستار لغو کنفرانس مطبوعاتي شد که قرار بود توسط نيکلا سارکوزي در حضور انجمن مطبوعات ديپلماتيک و مسؤولين سياست خارجي "اتحاد جنبش مردمي" [UMP] برگزار شود.

مترجم: علي جواهري
alijava_rooz@yahoo.es