سخنان چند روز پيش محمد رضا باهنر در دانشگاه شيراز بهانه اي شد براي نوشتن اين مطلب. اين عضو سرشناس جريان اصولگرا در پاسخ به دانشجويي که در پشت تريبون وقتي پرسشش را مطرح مي کرد گفت: "ما همين الان که در پشت تريبون قرار گرفتيم براي طرح پرسش خود نگران اين هستيم که از فردا به انواع و اقسام فشار براي محروميت و تعليق و ... مواجه نشويم."( نقل به مضمون) و در پاسخ به چنين جمله اي باهنر به طعنه گفت: "هر که خربزه مي خورد بايد پاي لرزش هم بياستد."

اينکه چرا اين عضو اصولگراي مجلس شوراي اسلامي به مانند شهردار سابق ( احمدي نژاد) زبان طعنه را برمي گزيند بماند براي بعد. اما اين جمله گوياي واقعيات بسياري هم هست.

1 – در ايران آزادي بيان وجود دارد اما اين آزادي مانند خربزه خوردن است و تاوان در پي دارد. يعني اصولگرايان هم معترفتند که آزادي پس از بياني وجود ندارد.

2- در ايران مقوله پرسشگري و پاسخگويي بيشتر غير جدي تلقي مي شود و براي نشات روح هر از چند گاهي از سوي يکي از سکانداران مطرح و جهت تفريح برخي را به خربزه خوردن وا مي دارد.

3- همه مقولات و مباحث که حتي از چند کيلومتري بعضي چيزها هم بگذرد مصداق خربزه است و بايد لرزش را هم کشيد.

اما بد نيست از اين گفته ها براي پيشبرد اصلاحات هم سود برد. کاش همه اصلاح طلبان اهل خربزه خوردن بودند. در طول اين سال ها دقيقا همين مقوله که از سوي يک اصولگرا دست گذاشته شده است از نقاط ضعف اصلاح طلبان بود. اصلاح طلبان کمتر حاضر بودند به چيزهايي از جنس خربزه بيانديشند. شايد اگر با همين منطق پيش مي رفتند کسان ديگري که امروز از خربزه و لرزش مي گويند بايد بابت اعمالشان در نقض حقوق ملت به فکر لرزش بعد از خربزه خوري مي افتادند.

اما چند ياد آوري از غفلت هاي دو جريان

محافظه کاران (اصولگرايان)

زير سوال بردن آزادي بيان
زير سوال بردن انتخاب هاي مردم
زير سوال بردن آزادي احزاب
زير سوال بردن آزادي نشر
زير سوال بردن آزادي مطبوعات
زير سوال بردن استقلال دانشگاه ها
زير سوال بردن استقلال نويسندگان و روزنامه نگاران
زير سوال بردن جمهوريت
.....

اصلاح طلبان

عدم مقاومت در مقابل محدوديت آزادي بيان
عدم مقاومت در مقابل زير سوال رفتن آزادي انتخاب کردن و انتخاب شدن
عدم مقاومت در مقابل محدوديت براي فعاليت هاي احزاب
عدم مقاومت در مقابل سانسور شديد در عرصه نشر
عدم مقاومت در مقابل خنثي سازي رسانه هاي مستقل
سکوت در مقابل فشار هاي محدود کننده در عرصه دانشگاه ها
عدم مقاومت براي استيفاي حقوق خوده اصلاح طلبان چه رسد به استيفاي حقوق مردم

مي توان به اين فهرست موارد ديگري را هم اضافه کرد. اما همه منظور صاحب اين قلم اين است که با توجه به سخن محمدرضا باهنر براي پيشرفت در اصلاحات بايد هم خريزه خورد و هم پاي لرزش ايستاد. آيا تا کنون چنين کرده ايم؟ آيا براي اصولگرايان لرزشي را ايجاد کرديم؟