آري فريدمن

از زماني که سال گذشته به دفتر رياست جمهوري آمديد، بين انکار تلويحي و آشکار هولوکاست، در نوسان بوديد. اگر اين اکاذيب تا اين حد بدخواهانه نبود، مي شد به آن خنديد.

وزارت امورخارجه شما اخيرا يک کنفرانس برگزار کرده تا ببينند که آيا دنيا جوابي براي اصطلاحا پرسشي که در مورد قتل عام يهوديان مطرح است، دارند يا نه.

تهران منابع مطالعاتي هولوکاست خودش را دارد، من هم منابع خودم را دارم. من نوه يکي از نجات يافتگان هولوکاست هستم و همچنين يکي از افراد بي شماري که در غرب تشخيص داده اند ترديد هاي شما نسبت به هولوکاست، اقدامي است براي منحرف کردن توجه ها از برنامه توليد سلاح اتمي تان. با اين حال من هم نمي توانم ساکت بنشينم تا شما به خاطره بيش ار شش ميليون يهودي که توسط نازي ها قتل عام شدند، توهين کنيد. من بي عاطفگي شما و حمله نا معقولي که به تعداد يهوديان کشته شده در هولوکاست کرده ايد و اينکه به نظرمي رسد تعداد زيادي از يهوديان اروپا بين سال هاي 1945-1939 مفقود شده اند را انکار مي کنيد، نمي بخشم.

چه توضيحي براي اين موضوع داريد؟ دلم مي خواهد از آسيب هايي که ماشين هاي مرگ نازي ها به پدربزرگم وارد کرد و پدر و مادرش را به وضعي فجيع کشت، بگويم. شايد اگر قبول داشته باشيد که دو به علاوه دو مي شود چهار، آگاه شويد که هولوکاست يک افسانه نيست، يک واقعيت است.

بعد از اينکه آلمان معاهداتش را با اتحاد جماهير شوروي نقض کرد و در سال 1941 به لاتويا حمله کرد- آيا منکر اين نکته هم هستيد؟- يهوديان ريگا، شهر مادر بزرگ من، به گتو ها برده شدند. در همان سال، قشون مرگ نازي ها، با همدستي متحدان لاتويايي اش، 28 هزار يهودي، از جمله مادرمادر بزرگ من، را از گتوي ريگا به جنگل رومبولا، نزديک ريگا، منتقل کرد. مادر مادر بزرگ من را همراه با ساير " افراد نامطلوب" عريان کردند و به گلوله بستند و در گور دستجمعي دفن کردند. جنازه او هنوز آنجاست.

در ماه نوامبر 1943، نازي ها در جهت رسيدن به "راه حل نهايي"، تصميم گرفتند يهوديان گتوي ريگا را به اردوگاه هاي مرگ قاره اروپا بفرستند. پدر پدربزرگ من که از خانواده اش جدا افتاده بود، به آشويتس- بيرکنو، اردوگاه قطعي مرگ فرستاده شد. احتمالا او بعد از تحمل شکنجه فراوان در اتاق گاز کشته شد.

تا چند سال پيش، تصور مرگ او براي من سخت بود. اما سفري به لهستان کردم و شخصا اتاق هاي مرگ را ديدم. من به مجموعه اتاق هاي گاز رفتم و خودم را مجبور کردم تا تجربه شکنجه آوري که پدرپدربزرگم با آن روبرو شده بود را با قدم گذاشتن روي همان پله ها و با تصور اينکه اين آخرين باري است که رويشان قدم مي گذارم، دوباره زنده کنم.

در کنار يکي از اتاق هاي گاز بيرکنو که توسط يکي از ساکنان کمپ با ديناميت منفجر شده بود، ايستادم و از همسفرانم خواستم که همان دعايي را بخوانند که به شکل سنتي در طول سال براي کساني که اقوامشان را از دست داده اند، مي خوانند.

با وجود اينکه خيلي سريع اتفاق افتاد، اين اقدام احساس باشکوهي از مرگي که به دليل تعداد زياد کساني که آن راتجربه کرده اند، زير سايه مانده و فراموش شده بود، به من داد. اين خاطره براي هميشه با من است و صداي رساتري به من داده است تا امروز با شما حرف بزنم.

بعضي ها مي گويند که بي پروايي شما در زير سوال بردن " جناياتي" که در طول جنگ جهاني دوم انجام شده است، برخاسته از همان تن آسايي عمومي در جنگ است که با تضمين اينکه نسل آينده درباره هولوکاست بدانند و از آن درس بگيرند، در جنگ است.

يا از بين رفتن آخرين بازماندگان هولوکاست که آخرين روزهايشان را مي گذرانند، بهترين موقع براي بازکردن بحثي است که خود شما بهتر مي دانيد که دردناک ترين ترجيع بند ضد يهودي گري است.

آخرين نکته اين است که تا آنجا که من مي دانم، شما فقط به دنبال يافتن راه زيرکانه اي براي منحرف کردن توجه جهاني از رفتار هاي خودتان هستيد تا تکميل کردن ماموريت شکست خورده هيتلر.

اين را هم بدانيد؛ دليل اقدامات شما، هرچه که باشد، در مسخره کردن و خوار شمردن رنج هاي يهوديان اروپا، شکست مي خوريد. شما شکست مي خوريد زيرا مردمان با وجدان از انکار، تحريف و بدنام کردن تاريک ترين واقعيت تاريخ، بيزارند.

اينکه شما موفق شده ايد گروهي از اساتيدي که دعوت شما را قبول کرده بودند، در تهران جمع کنيد، فقط نشان دهنده اين نکته است که سيره زشت ضد يهودي گري، هربار از جايي سر بر مي آورد و نه اينکه واقعيتي به نام هولوکاست، هرگز وجود نداشته است.

من و هم نسلانم که گذشته پدربزرگ ها و مادربزرگ هايمان را چنان مي دانيم که گويي سرگذشت خودمان بوده است، تضمين مي کنيم که نفرت شما هرگز به اهداف موذيانه اش نمي رسد. ما به جمع آوري اسناد آن دوران سخت ادامه مي دهيم و واقعيت انکار ناپذير هولوکاست را در همه جا انتشار مي دهيم.

اين موضوعي است که نبايد درباره اش ترديد کنيد؛ از اين بابت مطمئن باشيد.